Een gesprek met Buuf

Ze is een beetje nerveus voor het gesprek.

”Mijn dochters denken dat ik eenzaam ben. Ik ben wel veel alleen maar ik voel me niet eenzaam. Ik houd van lezen en pluis iedere dag de krant uit. Door artrose ben ik stijf en heb ik veel pijn. Opstaan en mezelf verzorgen kost veel tijd. Dus rust ik iedere middag, lekker op de bank.“

Het lijkt alsof ze vooral haar dochters een plezier wil doen. Maar gaandeweg het gesprek geeft ze toe dat ze steeds vergeetachtiger wordt. En ziet ze ook wel de voordelen van Buuf. Een vertrouwd iemand die wekelijks langskomt om te kijken hoe het gaat, samen even naar buiten, een boodschapje en wat opruimklussen die ze al lang wil doen. Nu heeft ze een paar weken een Buuf en is ze blij dat haar dochters hebben doorgezet.